Kod kreskowy to graficzne odzwierciedlenie określonych znaków poprzez kombinację ciemnych i jasnych elementów, ustaloną według przyjętych reguł budowy danego kodu (symboliki). Rozróżnia się znaki kodujące dane oraz znaki pomocnicze, charakterystyczne dla danej symboliki.

Symbolika to opis zasad tworzenia poszczególnych rodzajów kodów, czyli sposobu, w jaki znaki pisma, czytelne wzrokowo, odwzorowane są poprzez jasne i ciemne elementy o różnej szerokości.

Symbol kodu kreskowego składa się z zestawu elementów, których struktura wynika z danej symboliki oraz ze znaków czytelnych wzrokowo, przedstawionych graficznie. Kody kreskowe pozwalają na automatyczną identyfikację (AI) i są efektywną techniką wprowadzania danych do systemów komputerowych, zostawiającą w tle wprowadzanie danych z klawiatury. Identyfikacja obiektów dokonuje się bez bezpośredniego udziału człowieka. Technika ta jest z powodzeniem stosowana na świecie od kilkudziesięciu lat. Kody kreskowe to obecnie jeden z najczęściej stosowanych sposobów znakowania i identyfikacji danych.

Wprowadzenie kodów kreskowych powoduje usprawnienia organizacyjne, co związane jest z obniżeniem kosztów. Dzięki temu dany podmiot gospodarczy zwiększa swoje szanse wygrania konkurencji na wolnym rynku.

W książce Benjamin Nelsona wydanej w 1997 opisane jest ponad 260 różnych typów kodów kreskowych. Wiele z tych kodów jest obecnie rzadko używanych, ponieważ zostały wyparte przez lepsze symbole kodów kreskowych.

Typ

EAN-128, jednowymiarowy kod kreskowy typu 4W, w którym występują paski o czterech różnych szerokościach.

Kodowane znaki

Kodowane znaki: ASCII(0)-ASCII(127).
Długość kodu: zmienna.

Opis

Kod EAN-128 został stworzony, aby dostarczyć ogólnoświatowego formatu i standardu dla wymiany prostych danych pomiędzy przedsiębiorstwami. Inne kody po prostu kodują dane bez oznaczenia, co dane przedstawiają, a kod EAN 128 koduje dane wraz z informacją o nich.

Przykładowo można sobie zakodować wagę towaru: 17,21 kg w kodzie 2 z 5 po prostu kodując cyfry 1721. Jednak aplikacja, która odczytuje kod nie będzie wiedziała czy 1721 jest kodem produktu, ceną, godziną, numerem lotu czy wagą towaru. Nawet jeśli aplikacja będzie wiedziała, że dane te reprezentują wagę towaru, to nie będzie wiedziała czy chodzi o 1721 kg czy może o 17,21 kg.

Oczywiście system może wprowadzić jakiś rodzaj wewnętrznego standardu. Być może prefiks "1" przed danymi (np. 11721) znaczyłby dane, które byłyby wagą podaną w kilogramach z dwoma ostatnimi cyframi będącymi po przecinku. Jednak, jeśli kod zostałby wydrukowany na produkcie i wysłany do sprzedawcy, to sprzedawca nie wiedziałby jak zinterpretować te dane dopóki nie zostałby poinformowany o wewnętrznym standardzie. Wymagałoby to przystosowań u każdego klienta.